จากอดีตกาล จากความหลังอันยาวนาน พิภพเป็น ‘ของจริง’ แท้แน่นอนหรือ?
สิ่งใดที่กําเนิดในพิภพมิเคยเที่ยง การอุบัติและการสิ้นสุดย่อมเป็นธรรมดา หากในโลกแห่งวิญญาณสิมั่นคง
เรื่องราวของ ‘ชาติภพ’ ที่ไม่อาจพิสูจน์ได้ว่ามีจริงหรือไม่? แต่ ‘ทมยันตี’ ก็ยังคงรังสรรค์มุมมองและจินตนาการให้ก่อเกิดเป็นนวนิยายที่ชวนติดตาม น่าค้นหาอยู่เสมอ ด้วยท่วงทํานองการเขียนที่สอดแทรกเหตุผลและการดําเนินเรื่องที่รุกเร้าอารมณ์ จนรู้สึกประหนึ่งว่า ผู้อ่านได้เดินทางเข้าไปร่วมอยู่ในเหตุการณ์นั้น ๆ ผู้ติดตามอ่านจึงไม่เคยผิดหวังกับบทประพันธ์ภายใต้นามปากกา ‘ทมยันตี’...
‘กฤตยา’ เรื่องราวของเจ้าหญิงผู้พิลาสล้ำ ผู้ยอมตายอย่างทรมาน
เพียงเพื่อความรักเดียวแห่งเธอ โดยไม่คํานึงว่าผลแห่งการกระทํานั้นจะเป็นเช่นไร
เสียง ร่ำไห้ของเธอ สวรรค์มิได้รับรู้ มนุษย์มิได้รับฟัง
สิ่งที่เธอรอคอยคือ ‘เวลา’
ที่ดวงวิญญาณจะได้อิสระเพื่อพบปะดวงวิญญาณแห่งพระสวามีอันเป็นที่รัก!
ผู้ใดทําให้ดวงวิญญาณ ‘หลับใหล’
ผู้นั้นเท่านั้น ต้อง ‘ปลุก’ ให้ตื่น
สําหรับเขา ‘อัย’ หรือ ‘ไอลวิล’ ณ บัดนี้ เขาต้องทําหน้าที่
ปลดปล่อยวิญญาณดวงนั้นให้เป็นอิสระไปสู่วัฏจักรแห่งกรรม
เขาต้องการกระทําโดย ‘หน้าที่’ จะหวังผลตอบแทนใดๆ มิได้ แม้กระทั่ง...กฤตยา
นางผู้เป็นยิ่งกว่าดวงหทัย
เพราะ...กรรม เป็นเครี่องกำเนิด
เพราะ...กรรม เป็นเครื่องน้อมนำไป และ...มิมีที่สิ้นสุด!