หัวใจของแม่ร้าวรานปานไหน พระหทัยของพระนางเธอรวดร้าวยิ่งกว่า
ความเจ็บปวดราวนิรันดร ต้องยอมสิ้นรัก...เสียลูก เสื่อมเสียพระเกียรติยศ
หากที่ไม่ยอมสูญสิ้น...คือความหวังของแผ่นดิน
‘กษัตริยา’ เรื่องราวของสองขัตติยนารี และสามบูรพกษัตริย์ไทย
พระวิสุทธิกษัตรีย์ พระสุพรรณกัลยา
สมเด็จพระมหาธรรมราชา สมเด็จพระนเรศวร และสมเด็จพระเอกาทศรถ
ในวันอาทิตย์ เดือนเก้า แรม 11 ค่ำ ปีมะเส็ง
พุทธศักราช 2112 ไทยเสียกรุง!
ฉัตรหงสาวดีตระหง่านเหนือแผ่นดินอโบธยา ครั้งนั้น...
“เอาเถิด...อดทนไว้” เสียงปวงประชาต่างปลอบกันและกัน
เพราะไม่มีบ้านสักหลังที่ไม่พังทลาย
ไม่มีครอบครัวใดที่คนอันเป็นที่รัก...มิเสียชีวิต!
“วันนี้...มิใช่วันของเรา วันใด วันของเรา เราจักเอาคืน!”