ตามหาพระจันทร์บอกเล่าเหตุการณ์ต่อจาก ความสุขของกะทิหัวใจดวงเล็กๆ ที่บอบช ้าจากความ
โศกเศร้าเพราะสูญเสียผู้เป็นที่รัก ย่อมต้องใช้เวลาถนอมรักษา และแน่นอนว่าต้องมี 'ยาใจ' ที่ถูกต้อง การ
รับมือและจัดหาที่ทางให้ความเศร้าอยู่ร่วมในเนื้อชีวิตได้อย่างลงตัว จะช่วยให้ชีวิตด าเนินต่อไปอย่างไม่ช ้าตรม
นัก ซึ่งแน่นอนว่าไม่ใช่เรื่องง่าย ไม่ว่าเป็นเด็กหรือผู้ใหญ่

โลกนชี้่างกวา้งใหญ่ไพศาล หากแต่ก็ไม่ไดห้่างไกลจากกนัเสยีเลยทเีดียว กะทนิ กึอยากท่องไปในโลกกวา้งอย่าง
ปิแอร์บา้ง น่องเลก็ๆ กบัจกัรยานคนัจอ้ยของกะทจิะไปกนัไดไ้กลแค่ไหนหนอ กะทไิม่เคยรูว้่าแม่ชอบขีจ่ กัรยาน
หรือเปล่า กะทริูแ้ต่ว่า ถา้ไดข้ีจ่ กัรยานกบัแม่คงจะสนกุ ดีแต่น่นัก็ย่อมเป็นไปไม่ได้กะทพิ ลกิตวัซบหนา้ลงกบั
หมอนเมือ่ รูส้ึกหม่นหมองขึน้ ในใจจางๆ ตาบอกว่าความโศกเศรา้เป็นเรือ่ งธรรมดา ขอเพยีงเรารูจ้กัจดัหาทที่ าง
ใหม้ นัอยู่ในชีวติของเราใหเ้รียบรอ้ย กะทจิึงมกันกึวาดภาพตวัเองพบัเก็บความเศราใส่ลงในกล่องใบเล็กๆ แม้ ้
จะรูว้่า ถงึไม่เปิดกล่อง แต่บางทขีองขา้งในก็แสดงตวัออกมาไดเ้อง
กะทหิ ลบั ตา พลางภาวนาขอใหค้นืนฝี้ันว่าขีจ่ กัรยานเทีย่ วเล่นกบัแม่