ถ้าคนปรุงมิใช่พ่อครัวและแม่ครัวที่ล้ำเลิศแล้ว

รสชาติแห่งชีวิตจะกลมกล่อมได้หรือไฉน



ชีวิตนั้นมี ‘รส’ ที่คนอันเป็น ‘พ่อครัวหัาป่าก์’ และแม่ครัวหัวป่าก์

พึงปรุงอย่างประณีต เพื่อให้คงรสแห่งชีวิตสุขสมบูรณ์อย่างไม่มีวันสิ้นสุด

ประการสำคัญ ถ้าคนปรุงมิใช่ ‘พ่อครัว’ และ ‘แม่ครัว’ ที่เลิศเลอแล้ว

รสชาติแห่งชีวิตจะกลมกล่อมได้หรือ

การเป็นพ่อครัวที่ดี ต้องรู้จักหาส่วนประกอบของชีวิต และปรุงรสให้คนกินพอใจฉันใด การเป็น ‘พ่อคน’ ก็ต้องหาส่วนประกอบของ ‘ชีวิต’

และรู้จักปรุงรสให้คนของเราพอใจ ฉันนั้น!