พี่เบิร์ดเคยโทษดาวกับสายลมและพระจันทร์ ที่ทำให้ต้องบอกรักผู้หญิงคนหนึ่ง แล้วความรักของเขาและเธอ...นายหมูตุ๋นกับนางสาวกุนเชียง...จะโทษอะไรดี จะโทษรีสอร์ทแห่งหนึ่ง ที่วันนั้นดันมีห้องว่างแค่เพียงห้องเดียวหรือจะโทษสายฝนที่ตกลงมาพรำ ๆ ทำให้คนแปลกหน้าสองคนต้องติดอยู่ในกระท่อมเพียงลำพัง
ถึงวันนี้...ทั้งเขาและเธอไม่เคยคิดโทษสิ่งใด เพราะความผูกพันที่เกิดขึ้นในครั้งนั้น มันมาจากหัวใจเพียงประการเดียว ในวันที่ต่างหอบหัวใจอันบอบช้ำจากคำว่า อกหัก ไปสู่ดินแดนอันงดงามด้วยธรรมชาติและวิถีชีวิตผู้คน ที่นั่น ...ทั้งเขาและเธอปรารถนาจะทำอะไรก็ได้ให้มันสุด ๆ เขา...หลุดจากกรอบของครอบครัวที่อบอุ่น เธอ...หลุดจากปัญหาแตกร้าวภายในบ้าน ครั้งแรกที่เจอ ต่างฝ่ายต่างเขม่นในกันและกัน เธอ...ผู้หญิงผมฟู แต่งตัวแบบร็อกเกอร์ผสมเพื่อชีวิต ที่เมามายไปตลอดเส้นทางที่มุ่งสู่หลวงพระบาง ผู้หญิงอย่างนั้น ไม่น่าสนใจสักนิดในความคิดของนายหมูตุ๋น...เทียนปูชา เขา...ผู้ชายหน้ากลม ปากแดง คิ้วเข้ม ตัวอวบ ๆ แต่ขี้เก๊ก แอ็คท่าทำเป็นสุภาพบุรุษเรียบร้อย มองคนด้วยหางตา ยิ่งสายตาที่มองเธอด้วยแล้ว ในความรู้สึกตอนนั้น ...ณมิตราเกลียดผู้ชายแบบนี้ที่สุด นั่นคือจุดเริ่มต้น ที่คนสองคนต้องตามหากันอยู่ถึงสองปี