สมองสั่งการให้ไปจากเขา แต่แปลก...ที่หัวใจเธอกลับหวั่นไหว มันห่วงใย มันอาวรณ์บ้านหลังนี้เหลือเกิน เธอไม่รู้...สิ่งที่กำลังเป็นอยู่เพราะเหตุใด ความรักคืออะไรหนอ? แม้มันไม่กว้างใหญ่เท่าผืนฟ้าโอบ แต่เมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว ขอให้มันมีค่าเท่าผ้าห่มผืนหนาๆ ซักผืนก็พอ...

มากมายชีวิตที่ก้าวเดินไปในเส้นทางที่ตัวเองเลือก หากสุดท้ายปลายเส้นทางนั้น กลับพบกับปัญหานานาประการ ในทางกลับกัน บางชีวิตเริ่มต้นด้วยความไม่เต็มใจแต่กลับได้พบกับปลายทางที่แสนงดงาม ดังเช่นเขาและเธอ...นพดล...อาภัสสร จากครั้งแรกที่ต่างฝ่ายต่างไม่ยินยอม หากบัดนี้ หัวใจสองดวงต่างยอมรับ สายตาอันยาวไกลของผู้ใหญ่สามารถมองอะไรได้แม่นยำกว่าคนอ่อนวัยจริง ๆ