คนที่อย่บ้านป่าอยู่แต่ในป่า ไม่ได้หมายความว่าจะต้องเป็นคนโง่ เซ่อ เฉิ่ม แต่เพราะสภาพแวดล้อมที่บริสุทธิ์มีแต่ต้นไม้ สิงสาราสัตว์ ทําให้เขาเป็นคนแบบนั้น เมื่อมาอย่เมืองกรุง...ก็อาจจะเป็นที่ขบขันกับหนุ่มสาวเมืองกรุง หนําซ้ำอาจโดนดถูกว่า บ้านนอก เชย โง่ ด้วยซ้ำ
เมียวดี เป็นตัวแทนของคนบ้านป่า และ หวาน เป็นตัวแทนของคนเมือง เมื่อเจออุปสรรคหรือเหตุการณ์คับขัน ตัวตนที่แท้จริงของคน หรือความเห็นแก่ตัวของคนเราก็จะแสดงออกมาให้เห็นในที่สุด เรื่องนี้ทําให้เราเชื่อว่า...สิ่งหนึ่งที่คนบ้านป่าอาจมีมากกว่าคนกรุงก็คือ น้ำใสใจจริง ความซื่อ จริงใจ ไม่ดูถูกคน... ดังนั้น การตั้งแง่รังเกียจคนจากการมองที่ภายนอก คงไม่ใช่สิ่งที่พึงจะทํา เราควรทําความรู้จักตัวตนและเนื้อแท้ของคนให้ดีเสียก่อน เพราะเค้าอาจมีอะไรดีๆ ซ่อนอยู่ก็ได้