ไม่ว่า หญิงหรือชาย…ยามรัก หัวใจต่อให้หวานปานใดก็ทิฐิร้อนรุ่มและสับสน มีเพียงสะพานแห่งความเข้าใจ ที่จะคลายร้อนและคอยเชื่อมสายธารแห่งรักสองสายให้ไหลรินมาบรรจบและเคียงคู่กันไปตลอดเส้นทาง...
“สายใจ” บันทึกเรื่องราวของหญิงสาวสองนาง “สุชาดา สุขุมาลย์” กับชีวิตโยงใยกับชาติตระกูลสูงส่ง ซึ่งต้องพบกับอาการ “จมไม่ลง” ของบิดามารดา… ของเก่าซึ่งบอกเล่าความเป็นมาของตระกูล “วรทัศน์” ชิ้นแล้วชิ้นเล่าถูกขายออกไปเพื่อรักษาหน้า รักษาเกียรติ…ขาย ขายและ…ขาย จนคิดว่าลูกสาวสองคนก็น่าจะเหมือน “ของอย่างหนึ่ง” และก็น่าจะ “ขายได้” และน่าจะ “ราคาดี” เสียอีกด้วย หากธาตุทะนงก็ยังคงดำรงในเผ่าพันธ์ “ชาติเสือ” เธอจึงเลือกรักษาเกียรติไว้ด้วยการ “ไม่ขายตัว-ไม่ขายใจ” แม้จะมีคำกล่าวราวกับจะมองทะลุหัวใจมนุษย์ด้วยกันว่า…เงิน เกียรติยศ หน้าตา ดูจะเป็นสิ่งล่อใจสำคัญให้มนุษย์ลืมความทะนงตัวโดยสิ้นเชิง…ก็ตาม