“เจ้าหญิงศาสวัตรา” ซึ่งดำรงพระยศเป็น “อัครราชกุมารี” แห่งศิขิน มีพระนาม มีพระอนุชานาม “เจ้าชายศิขรินทร์” ทั้งสองพระองค์ประทับ ณ คันธามาส ณ หมู่บ้านเล็กๆ ที่ราบสูง ริมภูเขา บัดนี้ต้องส่งพระธิดาองค์โต “เจ้าหญิงศาสวัตรา” สู่เขตหิมวันต์ ฤาว่าพระราชาธิบดีทอดพระเนตรเห็น “ช่องทาง” “หิมวันต์” จะช่วยพระโอรสองค์น้อยได้ นั่นคือหน้าที่แห่งเชษฐภคินีพึงกระทำ การเสด็จ “แผ่นดินหิมวันต์” คือการไปทอดพระเนตร “ฐานอำนาจ” มงกุฎและบัลลังก์ ต้องมี “อำนาจ” รองรับเสมอ ฐานราชบัลลังก์ศิขรินทร์ต้องการ “หัตถ์” ค้ำจุน “หัตถ์” ที่มั่นคั่งและทรงอำนาจขณะนี้…เจ้าชายรามิล หาก “รามิล” คือ พญาอินทรี แห่งห้าขุนเขา “ปัญจคีรี” มี “มรตาบดี” เป็นพระสมัญญา พระสมัญญาอันเนื่องมาจากคำโจษจันว่า ทรงเป็นผู้ทรงอำนาจสูงสุดในผ่าที่โหดเหี้ยมที่สุด มรตาบดี ที่มีความหมายน่าสะพรึงกลัว “เทพแห่งความตาย”