Bir yapı çöktüğünde enkaz görünür.
Bir kurum çöktüğünde ise insanlar çoğu zaman yalnızca sonuçlarını görür.
TAŞIYICI SİSTEM’in ikinci cildi TAŞIMA GÜCÜ, ilk ciltte karanlık bir bodrumda başlayan soruyu daha ağır bir yere taşıyor.
Depremin ardından geriye yalnızca yıkılmış binalar kalmamıştır. Dağılmış ekipler, cevapsız yazılar, unutulmuş kayıtlar, sorumluluğu birbirine aktaran kurumlar ve hâlâ çalışıyor göründüğü hâlde yükünü taşıyamayan bir düzen vardır.
Yusuf Hoca ve öğrencileri bu kez bir yapının neden ayakta kaldığını değil, hasar görmüş bir sistemin nasıl yeniden taşıyabilir hâle getirileceğini anlamaya çalışırlar fakat güçlendirmek, eskiyi yeniden kurmak değildir.
Her müdahale yeni bir yük getirir.
Her yetki yeni bir sorumluluk doğurur.
Her kayıt, bir gün onu yazanın karşısına çıkabilir ve kurdukları düzen işlemeye başladığında önlerine beklemedikleri bir sınav çıkar:
Kendi koydukları kurallar, bu kez kendilerine engel olacaktır.
Şimdi karar vermeleri gerekir.
Kuralları ihtiyaçlarına göre mi değiştirecekler,
yoksa kendilerinin bile üzerinde durabilecek bir sistem mi kuracaklar?
Çünkü gerçek bir taşıyıcı sistem, onu kuranların güçlü olduğu zaman değil, onlara ihtiyaç duymadan ayakta kalabildiği zaman sınanır ve bazen en büyük başarı, verdiğiniz kararın kabul edilmesi değildir..
Kaybedebileceğiniz bir düzen kurabilmektir.